Ang Bagong Yarnhoj

First Day Of Classes

2008-06-11T11:11:00.003+08:00

Siyanga pala, lumipat na pala ako ng school. Sa wakas! Hindi naman sa ayaw ko doon sa previous school ko. Ngunit...ikaw ba naman ang makakuha ng 70% sa isang grading period dahil sa isang absence, tapos on that same day nagquiz ng mga 80 points lang naman, eh mahihiya ka talaga. Dean's lister ako, noon. Pero okay na iyon. Bahagi na iyon ng aking masakit na nakaraan.

Unang araw ng klase. Wala pa akong gana. Hindi kasi pumasok si Jazzy - schoolmate ko of the same course [na MasCom]. Pero pumasok pa rin ako. Cold yung weather, saka yung treatment ko sa mga classmates ko. Hindi ko kasi sila kilala pa. Noong nag-major subject na, walang pumasok na teacher. Happy pa rin kasi may nakipag-talk sa akin. Maganda siya.

Umulan. Buti may dala akong payong. Enjoying yung Math namin. Mabait yung teacher. This time na-feel ko na special ako. Kasi noong nasa previous school pa ako, the instructor would say about nursing (kasi medical school iyon). Eh hindi naman ako nursing, hindi ako maka-relate. But when this teacher told us about MasCom, super okay. Hindi ako na-O.P.

Working student nga pala ako. DJ ako sa isang kompanya. Since yung next class ko pa ay 8 PM, nagtrabaho muna ako from 3 to 6 PM. Pagdating ng 8 PM, sleepy na ako. Kapagod na talaga. Tapos nag-introduce-yourself-to-the-class pa. Alam niyo an ang sinabi ko?

Good evening. I am John. I am taking up MasCom. I want to pass this subject.

Taray noh. Na-insult ko siguro yung teacher. But it's fine I thought. In fact, nakasabay ko pa nga yung Rizal teacher na iyon. In general, okay naman ang first day of classes ko. How about you?

Kainis na Lunch

2008-06-04T13:07:00.002+08:00

It was my first time na kumain ng lunch sa Burger Machine. This year, ata. Nakakainis yung mama na cook. He asked me kung coins ba money ko. Like what? Why do you question customers kung hindi ba buong 100 peso bill pera ko? It is discrimination. As if wala silang income na pangchange kahit 24/7 sila. Ayaw siguro niya akong pakainin.

Ayos kasi Buy One, Take One. Mas lalo naging matagal yung pagluto. Tapos ito ang nakakasindak. May batang Badjao na namamalimos sa mamang cook na iyon. Sinabi ba naman niyang, "kain ka nito! (he was referring to the burger na niluluto niya) oh, sa iyo na 'to! baboy, baboy!". Discrimination again, sa religion this time. Naawa ako sa Badjao. Hello? Hindi lahat ng Badjao ay Muslim. And, dapat hindi maging mean sa mga Muslim! Errr, pasensya na. Meron kasi akong friend na Muslim. I mean, I respect her so much tapos may mama na ganito ang tingin sa mag Muslim...

Nakakainis!

Brother's Keeper

2008-05-31T12:59:00.002+08:00

Then the Lord said to Cain, "Where is your brother Abel?" "I don't know", he replied. "Am I my brother's keeper?"

Nakikitira ako sa bahay ng cousin ko sa S.I.R. Matina. Hindi naman sa sinisiraan ko ang lugar na ito, ngunit hindi makaka-ilang maraming 'tatrabahuin' dito. Kung minsan, pag naabutan ako ng gabi sa daan, sa madidilim na sulok nito ay nagtatago ang mga animo'y maamo at macho ngunit...kung lalaki ka, tatanungin ka nila, "kumusta ka na?" Uulitin pa nila iyon na may halong pang-aakit. Buti na lang, I don't talk to strangers esp. in dark places. Pag uwi ko sa bahay, maaabutan ko ang mga bisita ng pinsan ko, nag-uusap tungkol sa pinapanood nila sa Cinema One tungkol sa pagiging masaya. Wala namang mali sa pagiging masaya, ngunit ayon kaya ito sa Kanya?

Sa jeep naman, makikita mo ang mga workaholics and schoolaholics na nagmamadali. Tapos sa sidewalk, may nag-aaway na bata habang ang katabi ko'y busy sa pagte-text. Meron kaya silang nakalimutan? Or am I just being too observant?

Lagi namang napag-uusapan ni Bryan sa mga Bible studies na mahalaga ang pagmi-minister sa mga tao. Sabihin nating alam mo na ang tungkol sa kamatayan ni Hesus at ang halaga nito upang tayo'y ma-redeem mula sa mga kasalanan. Pero tanggap ba natin Siya? Sinusunod ba natin ang utos Niya? Marahil oo, marahil hindi.

Hindi ko pa natatapos basahin ang Bibliya like cover-to-cover, pero marami na akong natutunan. Indeed it guides us. Ngunit karamihan sa atin nakakalimot dahil sa mga pre-occupations. Kaya nagsisisi ako nang hindi ako nakasama sa Celebration Church noong nakaraan upang mag-minister. I could've saved a lot of souls.

Marami akong dapat tulungan. Kaya pathetic (tama ba ang term?) kaming mga Christians tingnan kasi ayaw naming kami lang ang pupunta sa langit and savor eternal rewards. Gusto namin lahat. So you ask me, "bakit ang tagal pa ng end of the world?" Obviously gusto ni Lord na bigyan tayo ng maraming time namakapag-repent. Hindi pa huli ang lahat.

Kailangan nating magkaisa. Kasi we are all our brother's keepers.

True Happiness

2008-05-22T15:55:00.002+08:00

I was about to cross a busy street one evening. Nang biglang may humawak sa aking braso. Nagulat ako, baka kasi ano, holdap. But the grip was gentle. Then, nakita ko ang matanda. Siya pala ang nakahawak sa akin. When I was able to reach the other side of the road with her. I smiled.

Akala natin being rich is what makes us happy - an iPod is worth a thousand smiles. Akala natin, sex makes us happy - pornography is the best thing in the world. Akala natin, fame is what we all need para wala nang magseselos. Ngunit 'di naman. Kulang pa rin. Some people wait a lifetime, some people search forever to get happy. Kahit smile lang. A genuine smile.

Basta ako, masaya na ako 'pag nakakatulong sa kapwa, as He instructed. That is what true happiness meant for me. Kaya ngayon, tinanggap ko na ang offer ng Celebration Church na makapagministry. :')

Gulay Kayo Riyan

2008-05-18T17:43:00.005+08:00

Meron akong friend na Muslim. Astig kasi nakakayanan niya ang hindi pagkain ng baboy. Lalo na kong Ramadan (walang kainan na talaga!). Minsan sumagi rin sa isip ko na maging follower ng Islam para tuluyan ko nang ma-avoid ang baboy. Wala namang problema sa pagkain ng baboy, actually. One of the fat sources nga ito, eh. Kaya lang, madumi sila. Eeeew! Tapos yung taba - kadiring isipin na nagiging lip gloss alternative ito!

Nabasa ko na ang first three books ng Bibliya. Walang na-mention doon na pig or baboy. As in, wala! However, pinayagan ng Panginon ang pagkatay ng mga hayop except sa baboy upang gawing sakripisyo sa mga kasalanan natin at mapatawad tayo (eventually, na-sakripisyo pati buhay ni Hesus for our redemption). Kaya sa mga naniniwala sa advocacy ng PETA, X kayo! Pwede naman tayong kumatay ng mga animals kahit hindi natin indeksyunan ang mga ito ng pampatulog para hindi sila magsisigaw sa hapdi ng kutsilyo (ewan ko lang kung merong ganoon).

You don't need to be a vegan, as PETA and all the vegetarians-slash-herbivores everywhere suggest, basta i-include lang ang vegies sa inyong diet.

Bahagi ng Food Pyramid diet ang gulay. Ewan ko ba kung bakit ko ito pino-promote pero last Wednesday morning, breakfast ko yung batong (string beans). Wala kasi akong choice since nakikitira lang ako sa bahay ng cousin ko. Tama nga sabi nila. You'll feel energetic. Una, medyo nagka-stomach ache ako, di kasi ako nasanay sa gulay. Naalala ko pa nga yung sinuka ko lahat ng malunggay meal when I was a kid. Nangako na akong di kakain ng gulay, then, kung nais ko pang mabuhay. Pero iba ngayon. Gustuhin ko mang matulog sa hapon o sa gabi, naku, dilat pa rin ako. Feeling ko si Superman ako - maraming lakas. Yung marami akong gustong gawin. Kaya heto, nakakapag-schedule ng mga [future] posts sa blogger.

Oo, tinanggal ko na ang baboy sa diet ko. Tama nga sabi ng teacher ko (hindi siya Muslim), source nga ng 'kasamaan' ang baboy. Mahirap, I know, ngunit kelangan for the sake of healthier living. Kaya, gulay na ako ngayon, with a slice of some meat para di boring. Para makulay ang buhay (oh, wag ka nang kumanta).

Of Stardom

2008-05-15T18:59:00.002+08:00

Currently I am staying sa bahay ng cousin ko sa S.I.R. Matina, Lungsod ng Davao. Ganito talaga pag summer. In fact, mas masaya nga kasi I get to see my relatives kahit in a season like summer every year, parang reunion na rin. Noong nakaraang Sabado nga eh pumunta sila sa Paradise Island sa Igacos para mag-beach. Hindi ako nakasama kasi may trabaho ako. Hmp!

Kinuha ko lang somewhere sa internet

Kagabi lang, kasabay kong kumain ng papaya ang aunt ko, kapatid ng namayapa kong ama obviously. Wala naman akong galit sa kanya, ngunit medyo naiilang ako sa pagka-FC (feeling close) niya sa akin. Kinda strange kasi hindi naman ganoon siya ka-close sa akin. Pero okay lang, nakakapanibago lang. Nasa sala kami ng mapanood ng aunt ko ang Pinoy Big Brother Teen Edition Plus: Update sa tibi. "Oh, dong! Bakit hindi ka sumali d'yan? Sayang naman, papanoorin ka sana namin lagi," wika ng aunt ko. Muntik na akong mabilaukan sa sinabi niyang iyon.

Dati akong fan ng PBB. Ngunit after Season 1, medyo hindi ko na gusto ang trip ni Kuya. Nagiging O.A. na siya. Once din naisip ko na sumali, however yung mga audition dates ay hindi tugma sa schedule ko sa school. Kainis din ang haba ng pila. Hindi ko feel ang mga requirements. Hay naku!

Nakaka-engganyo din kasi ang jackpot prize. Aba! Pag Big Winner ka, para ka na ring nanalo sa lotto. Tapos fame right after (iyon ay kung gwapo o maganda ka). Malamang hindi ko na papasukin ang showbiz. Hindi ako pangit ah! Baka ma-intriga ako na na-_______ ko si _______ na isa palang ________. May ka-________ pala siya dati ngunit _______siya. Ngayon, kung pipilitin niyong i-fill ang mga blanks na iyan, mas lalo niyo akong binibigyan ng dahilan na hindi mag-artista.

Minsan din, pag mag-isa ako sa kwarto, nagha-hallucinate ako na kausap ko si Big Brother. As if nasa confession room ako. Hay, ganyan ang paraan ng pagreflect ko sa buhay. Iniisip ko rin na kinakausap ko yung mga co-housemates ko. Haha.

After all, I realized one thing: my family is supportive. Sumali man ako o hindi, Pinoy Idol o The Singing Bee man yan, I know na andiyan sila to support me through whatever. Siguro kung sasali ako at iinterbyuhin ni Toni Gonzaga on why did I join this contest, I'll answer "Well..why did I join this contest? Why did join this? Why did I join? Why did I? Why did? Why? Because why-la akong alam!" Hehehe. Kidding aside, actually I got three reasons: prize, new friendships and chance to share my life with God to inspire other the viewers.=)

Do You Hear What I Hear

2008-05-15T11:12:00.007+08:00

Weeeh! Finally! You can hear me. 'Yun ay if you take time to listen on my schedule : Mondays (6-9 AM), Tuesdays, Thursdays & Saturdays (9 AM-12 NN), Wednesdays (3-6 PM). Kinig kayo, huh? Chat niyo ako sa YM pag on-air-slash-online ako: mixfm1059 or rex_dzs. Enx! =)

In case na di magwork ang player sa taas, click here here na lang...

Kowts

2008-05-08T12:30:00.005+08:00

Nagka-celfone ako noong Grade Six ako. Sikat pa noon 'yung Nokia 5110i at hugis-baretang Alcatel. Pinka-high tech was Nokia 3210. Hindi pa uso ang silent mode, kelangan mo talagang i-off ang iyong phone. Para kaing 'General' lang ang alam na profile to use. Kaya pag may nagte-text, expected na maririnig mo ang 'Special' na message alert tone. Tet-tet-tet tet-tet tet-tet-tet (repeat two times). Pag narinig 'yan during the class, meet the principal na lang - handa mo na rin 'yung basahan at coconut husk kasi magfo-floorwax ka sa opisina niya.

When you'd mention celfones, iisa lang ang papasok sa isip ko: Snake. I could still recall the time when I'd borrow the Nokia 3210 of my Science teacher para lang maglaro. Pero noong nagka-Nokia 3310 ako, my goodness! Para akong artista! Mas hightech pa 'yun kesa sa 3210. Maraming games. New ringing tones. Sa school ko dati, usap-usapan ang new celfone ko, pati na 'yung owner ko. Hay! Oo, naranasan ko rin ang maging head-turner because mine was the latest phone in town.

Subalit months lang ang tinagal noon. Maraming pumasok na mga bagong models. Paliitan ang trend, hanggang sa sa lumabas ang mga may camera. Then my cp became a has-been. Tapos na-junk bigla. Huhuhu. Through the years, I witnessed how our writing styles changed. Lyk ryt now. O db? Sna intindi p u 2. Kain nah u? Ok n me. Yes, I am talking about texting.

Along with texting comes with graphic texts.Yung mga images you create from special font characters. Sometimes("v") gagawa ka ng hugis-bear, hugis-cup of coffee, hugis puso"v", kahit ano. Meron nga akong libro na Grafx Master by Kuya Lou. That WAS a good book then. Until nawala na ito na parang bula at napalitan na nang mga KOWTS.

Kowts (or quotes) are messages na puro words lang. Walang chuva-chuva. Minsan, each line of the message contains a word or a phrase. Minsan parang paragraph. May kowts na funny, may inspirational. Mayroong ma-iinlove ka, mayroon din namang hango sa lyrics ng kanta o linya sa pelikula. Personally, I had a database of kowts kept in a notebook. Pero mahirap mag-maintain. Until nako-kornihan ako. Pag may natatangaap akong kowt, diretso delete agad. Lalo na 'yung tipong "pass this to twenty persons. If you won't you will die!"

Ngunit mayroon ding mga worth keeping and pondering about. Heto ang nasa outbox ko nayon:

A quote from Bob Marley: who are you to judge the life I live? I know I'm not perfect, and I don't live to be. But before you start pointing fingers, make sure your hands are clean.

Astig!!! January 6, 2008 ko pa ito na-receive. Ngunit hindi ko mai-erase erase. It reminds me not to be judgmental.

Teacher: There are five birds in a fence. When you shoot one, how many would be left?
Juan: None because when you shoot one, the rest will fly away.
T: The answer is 4, but I like the way you think.
J: Ma'am may I ask a question, too?
T: Yes?
J: There are three women eating an ice cream. One is licking the cone, the second chewing the cone and the third is sucking it. How will you know which one of them is married?
T: Of course, the one sucking the cone.
J: No, ma'am! We can determine if the woman is married there is a wedding ring on her finger. But I like the way you think, ma'am.=>

Mahilig din ako sa jokes. Hehehe. There's nothing wrong naman with it, diba?

You maybe sitting all alone today. But I believe in the magic that someone is meant to sit beside you someday.=>

Ayoko talagang makatanggap ng mga love quotes. Lalo na pag Tagalog. Ngunit may iba talaga na mapapa-isip ka. Like this one.

A cute story: A guy planned to ask his mentally deficient girlfriend's hand for marriage. Being her usual self, jolly and childish, she was asked by the guy, "will you marry me?" The girl just laughed, looked at the guy and said, "are you crazy? All I ever wanted is to marry Spongebob!" Disappointed, he looked at the girl then cried. The girl, seeing his tears, wiped them and asked, "would you be my Spongebob?"

How sweet! Medyo cheesy, but I like it. This is better than those long love storiesna sometimestragic ang ending. Gasgas na masyado. I like this becuase it's 'cute'.

A note on the bulletin board read: don't feel personally, totally, irrevocably responsibe for everything going on around. That's my job.

Signed: GOD

Siyempre, yung mga inspirational messages are the best. After all, we are living for Him, aren't we.

Ilan lamang ito sa mga messages na binabasa ko. It reminds me that life is certainly wonderful

Good News Sa Akin

2008-05-02T03:03:00.002+08:00

Medyo matagal-tagal din akong nawala. Mahirap na kasi ang panahon ngayon. Like I have 3 blogs to update saka work to attend to. Around this time, dapat inaasikaso ko na ang aking mga transfer credentials para makalipat na ako ng school this June. Pero dahil medyo busy, hindi ko magawa. Sana nga ma-accomplish ko ang misyong ito by early May.

Kahit ganito ang buhay natin, I feel relieved pa rin everyday dala ng ilang mga good news sa akin.

Una, nafi-feel ko na ang aking improvement as a DJ. I mean, if I look back at the time I first started to turn the ON-AIR button, apparent talaga yung growth ko. Hindi ko sinasabing magaling na magaling na talaga ako. Every day is still a mistake day, an advice-slash-sermon day. I cannot get away with it. But every day is as well a learning day. I just can't help lang to make lingon to my pinanggalingan and see the transition. Parang evolution ng unggoy patungo sa pagiging tao.

Noong di' pa ako DJ, unggoy ako...

Ikalawa, nagpapasalamat din ako sa ilang mga bloggers na naka-avail na sa audio streaming ng istasyon namin. 105.9 Mix FM, broadcasting from Davao City, Philippines. Gaya ni Redlan. Masaya ako kasi may listeners na ako mula sa Iloilo. Hehehe.

Ikatlo, nakatanggap ako ng invitation mula kay Jazzy to write on a Christian youth blog soon. I am so excited, super! I can't wait!

Ikaapat, totoo nga talaga yung totoong tagumpay. No, I am not talking about that Gutierrez-endorsed brandy. Happy ako kasi may natanggap akong money sa PayPal ko. Great!

Actually, marami pa akong dapat ipagpasalamat. Pero sikreto ko na lang sa inyo iyon. Para may misteryoso din sa aking pagkatao, diba? Ayaw ko namang masyadong maging open book ang life ko sa Web.

Bottomline: hope we don't forget to be grateful and count our blessings each day, though how little it may be. Kasi it makes us happy kahit papaano. :)

Medyo Busy

2008-04-25T05:52:00.000+08:00

Hay. Hindi naman nakakapagod magblog. Meron lang talagang mga hindrances. Kahit yung blog ko there and there ay hindi na updated dahil na-discourage ako. Ewan ko ba. Parang sumpa ang tingin ko sa mga blog advertising networks. Like, kainis! Wala naman akong natatanggap sa PayPal ko. Sobrang frustrated talaga ako! Kaya parang nawalan ng gana sa blogging. But with this change sana mabago ko ang mundo, I mean, my habit into something routinely. Sana ma-regular ko 'to.

Noong Sabado nga pala, after my boardwork sa istasyon namin dito sa Mix FM eh nagstay ako sa bahay ng cousin ko. Naroon kasi lola ko. Medyo na-miss ko rin siya. Doon na rin ako natulog by the evening. Napanood ko rin yung Kill Bill Vol. 1. Hanep! Galing ng mga fight scenes! Unfortunately, hindi ko nasimulan yung movie kasi nanonood kami ng Bitoy's Funniest Videos sa GMA. Pag lipat namin sa Cinema One, may fight scene na sa kitchen. Negra Vs. White. Tapos nakita ng daughter ng Negra ang pagkakapaslang sa kanyang ina. Tapos flashbacks. Sa isang wedding murder. Nabuhay ang babae. Pumunta sa Japan para magpagawa ng sword. For revenge. At napatay nga niya ang una sa listahan ng death list. Hay! Panoorin niyo na lang. Wala akong kwentang mag-narrate. Pati sa closing credits, na-amaze din ako. Relaxing kasi pakinggan yung Japanese song. Papanoorin ko sana yung Kubrador after that movie, sa Cinema One pa rin. Kaya lang, pagod na eyes ko. Interesting din kasi ang istorya on jueteng.

Noong Sunday ay tumambay muna ako sa bahay ng cousin ko sa S.I.R. Matina to spend more time with my lola. The whole day nanood ng TV. National Geographic. Cinema One. AXN. Cartoon Network. Kahit ano lang. Habang naghihintay ng isang text message mula kay Gerissa. Debut kasi ni Sheena, a close friend. At sasama ako. Hanggang sa umuwi na ako ng bahay, wala pa ring text. Nagpa-load ako at tinext ko siya. Weird masyado kasi supposedly may load pa dapat ako from yesterday, pero laging "Check Operator Services". But I did not mind it. Dapat makapunta ako kina Sheena. Ngunit hindi pa pwede. Kasi nagsisimba pa ako sa Celebration Church. Sinabi ko kay Gerissa na hahabol ako. Just after the service, dali-dali akong umalis. Pumara ng jeep. Bumaba sa C.M. Recto. Pumara na naman ng bagong jeep en route sa Buhangin's Eden Liden's Ihaw Ihaw.

Akala ko hindi uulan. Patay! Wala pa naman akong payong. Sinabihan ko si Mamang Drayber na ibaba ako sa Eden Liden's Ihaw Ihaw. First time kong pumunta sa bagong residence nina Sheena. Hindi ko pa alam. I might get lost! Buti na lang, pinara ako ng kasama kong pasahero kasi lumampas na daw ako sa Eden Liden's Ihaw-Ihaw. Medyo tumila na yung ulan. Sumakay na ako agad ng padyak. Sabi ko sa San Gabriel. Naku! Hindi pa ata niya alam kung saan ang bahay nina Sheena. Tuloy, nakabayad ako ng P15 sa pamasahe. Nakarating din ako sa bahay nina Sheena. Masaya ang ina ni Sheena kasi dumating ako. Lagot daw sana kung hindi ako pumunta. Nakita ko ang mga batchmates ko sa EMAR. Hay, I missed them high school days of mine!

Hindi rin kumpleto ang debut ni Sheena kung wala yung mga 18 roses, 18 treasures saka yung 18 hearts. Nakaka-enjoy! Mga 12 MN na ata kami naka-uwi. Happy ako para kay Sheena.

My Monday was back-to-work day, as usual. Medyo kinabahan kasi shoot na naman for Gizmos aNd Gadgets Southern Style. Saka talent dev. Sonny, one of our senior DJs, taught us the technical side of copywriting for commercials. Radio commercials, ha? Naku! Basta I need to make a script for my segment. Yun lang ang nasa isip ko. I am so nervous.

Hanggang sa dumating na nga ang gabi ng lagim! Turn ko na para sa shoot! We went sa MTS. Sa Rhonson Ng Photography. Iinterviewhin ko sina Jojie, Rhonson, at Dexter. It went good. Happy ako. The shoot was great! I think. Tungkol kasi sa photography ang aking topic for the segment. Sayang wala akong maipakita na picture sa inyo. Saka na.

Til next time.

Maligayang Pagbisita!

2008-04-23T04:35:00.000+08:00

Noong una pa man, gusto ko na lang magbago. Magbago ng gawi. Magbago ng style. Magbago ng blog. There were a lot of unfortunate events (kasama na doon ang pagkaka-register ng blog ko sa Smorty in my way, kaya ayun! Pati ang dating blog ko ay naapektuhan. Hindi siya nagiging relateable as I expected in the beginning. At hindi na ako naging masaya, pati na rin kayo.

May mga pagbabago nga, ngunit hindi ibig sabihin demonyo na ako. In fact, mas lalong lumalakas ang aking faith sa Kanya. Each day matindi ang propensity ko sa mga problema, yet I become stronger. Maraming realizations: mahirap maging DJ, time is gold, tears are essential sometimes.

Masaya ako sa pagbabagong ito. Pwede niyo paring bisitahin ang iba kong blogs pero I suggest dito na lang. Be happy. Watch out for my next post. Siyanga pala, let me know if you want to be part of my blogroll.

Sukran.